หักศอก     -บทที่ 44 -     กูชักงงกะชีวิตแล้วหว่ะ ช่วงนี้ชีวิตแม่ง มีแต่ความไม่แน่นอน ตอนนี้ เครียดมากๆ เครียดอยู่สามเรื่อง   ,,,,,       เครียดแรก   "ตาล" ผู้ให้กำเนิดบทละคร     "เธอ ฉัน และเขาคนนั้น ณ สุดปลายสาย"   .. .. .. ทำไปด๊ายยยนะ วัยรุ่น   ,,,,,       เครียดสอง   "กลับ ไม่กลับ"   ตอนนี้ ตาลไม่ต้องเก็บเงินค่าเทอมแล้ว พวกกูเลยไม่ค่อยลำบากมาก   แต่ปัญหาคือ ตาลไปสมัครงานที่ใหม่ กะจะทำสองที่ แต่เจ้าของที่แรก เค้าดันไม่ยอมให้ทำสองที่ เลยถูกไล่ออกซะ     .. .. .. สรุป ตาลเลยอาจจะ ไม่กลับไทย   กูเลยอยู่ ณ กึ่งกลางของความสับสน   ว่าปลายปีนี้จะได้กลับ หรือ จะต้องอยู่นี่     กลับไม่ได้ ไปไม่ถึง เข้าใจแล้ว ความรู้สึกพี่เบิร์ด   ,,,,,       เครียดสาม   "มหารายงาน"   กูไม่รู้เป็นไร งานท่วมหัว แต่ ไม่มีอารมณ์ทำ   ทำแปปนึง..เลิก ทำแปปนึง..นอน ทำแปปนึง..อัพได   .. .. .. กรี๊ดดดดดดดดด! ทำไมกูกลายมาเป็นคนขี้เกียจอย่างนี้โว้ยยย!! เดี๋ยวแม่งก็ตกพอดี! ไอเชี่ย!   ,,,,,     .. .. .. เฮ้ออ ก็นะ   ชีวิต มันคือละครจริงๆ   จะเป็นเช่นไรต่อไป เวลาเท่านั้น ที่บอกได้   ,,,,,                                             ปล. เมื่อคืนคุยกะไอหนึ่ง แม่งแปลกว่ะ กูกะมันเหมือนกัน คือจะเป็นพวกประเภทมีเอ็มไว้ทำด๋อย (มีไปก็ไม่ค่อยเล่น) แต่เมื่อวานบังเอิญเข้าพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พอคุยแล้ว กูแปลกใจ ไอหนึ่งแม่งงง ไม่เก็ทมุขกูทางเอ็มเลยอะ!   ไม่รู้เป็นเชี่ยไร เวลากูคุยกะพวกมึงทุกคนทางเอ็ม เราเล่นมุขกันก็ฮากันปกติ เหมือนคุยกันจริงๆ แต่ไอหนึ่ง กูปล่อยกะแม่มไปหลายดอกเอาการ แสรดดด แม่ง ไม่เข้าใจ!! ต้องให้กูอธิบาย!! ไอเหี้ย!! (เว่อร์แระ)   ยกตัวอย่าง พอกูซายอินเข้าไป     ไอหนึ่ง: เฮ่ย ไอนิด เป็นงัยบ้างวะ! กู: อย๋าพิมเร๋วนั๋กนะ กรูไม่ได๋พรุดไทยมาน๋าน      พรุดแต่ภาสาอังกิ๋ด ดูดิ๋พรุดม๋ายชัดเลย ไอหนึ่ง: เชดดด เพื่อนกู เดี๋ยวนี้แอ๊บแบ๊ว กู: แอ๊บแบ๊วเชี่ยไรมึง?     กูเล่นมุขว่ากูไม่ได้พูดไทยมานาน เลยพูดไทยไม่ชัดโว้ย! ไอหนึ่ง: อ่าว 55555555555     คือ นึกแล้วก็แปลกใจ ว่าคนเราที่คุยทางเอ็มแล้วต่างจากตัวจริงก็มีเหมือนกัน มันคือ อุปสรรคในรูปแบบของภาษานี่เอง   สรุป คนเค้าอุตส่าห์เล่นมุขไม่ขำไม่ว่า แต่ไม่เก็ทนี่ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงมาก มึงพิจารณาตัวเองซะ ไอหนึ่ง! (ยังไม่เลิกบ้า)   อ๊ะๆ ที่แน่ๆ อย่าคิดว่าคนผิดคือกู   เพราะเวลากูคุยกะคนอื่น ก็สื่อสารกันรู้เรื่องเหมือนคุยปกติ เพราะงั้น มึงอะแระผิด     ปล2. กูรู้สึกแปลกๆ รู้สึกบ้าๆ มึนๆ ไม่ค่อยเต็ม เพ้อเจ้อ ยังไงไม่รู้   หงุดหงิดชีวิตโว้ยยย!     ปล3.   ที่โปรดในการดูดบุหรี่ สูบมะเร็ง คิดถึงชีวิตที่นี่ น่าเบื่อสิ้นดี .. .. .. แต่เอาวะ ถ้าเทียบกับผู้คนอีกมากมายบนโลกนี้ ลำบากแค่นี้ "ขี้ๆ" ก็สู้กันต่อไป เฮ้อออ       Posted on Sat 10 Nov 2007 21:48         หนีคดี ไร้คำบรรยาย ไต้ หักศอก บ่วง เปิด สารภาพ แขกรับเชิญ โฆษณา ไดอารี่ที่ชื่นชอบtarn << November >> S M T W T F S 26  27  28  29  30  31  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  1  2  3  4  5  6  << 2008>>

อ่านข้างบนแล้ว คนอ่านอย่าคิดนะว่า คุณตาล เค้าแต่งเรื่องขึ้นมา มีอีเพื่อนบ้านที่ไหน มันจะฉอเลาะขนาดนี้ คนอ่านไม่โง่นะเว้ย ว่าใคร ดอก ใครไม่ดอก ไม่น่าเลย... พวกนี้นี่แหละทำสังคมเน็ตเสื่อมเสีย...เวร ควรระลึกไว้    Tue 2 Oct 2007 10:08 [20] นกน้อยทำรังแต่พอตัว หรือ ไก่ชอบแดกผัวชาวบ้าน อีปิง เด็กเปรต    Tue 2 Oct 2007 10:05 [19] ที่ไดนั้นอัพไม่ได้ เพราะชายโฉด กับผู้หญิงชั่ว มันรับความจริงไม่ได้ไง ผู้ชายหน้าตาดีคนนี้ มันไล่คุณตาลออกจากบ้าน ตอนนี้ที่ออสเตรเลียกี่โมงแล้ว ...คิดดูสิ คนแหวะ ผีเน่ากับโรงผุ    Mon 1 Oct 2007 21:32 [18] ถึงทุกท่านที่อ่านไดนี้ ขณะนี้คุณนิดเจ้าของเว็บ ได้ทะเลาะกันขั้นตีกันตายกับคุณตาลแฟนสาว คุณนิดไล่คุณตาลออกจากบ้านเป็นที่เรียบร้อย เป็นข่าวดีของบางคน ซึ่งหากใครอยากทราบว่าใครเป็นมือที่สาม หน้าใสไร้สมอง เชิญไปดูหน้า"น้องปิง"ได้ที่ ได แขกรับเชิญ คือคุณแม่ของเธอเสีย เหมือนที่คุณพ่อของนิดเสีย เลยปลอบใจกันได้ดี คุณตาลแฟนที่คบมาเจ็ดปีเธอแค่บ้านไฟไหม้ และแม่โดนไฟคลอก 50เปอร์เซ็นต์เอง ความบอบช้ำ คงไม่เท่ากัน ...นิด คิดดีดีนะ ผู้หญิงที่คบมานาน 7 ปี กับเด็กแอ็บแบ๊วปัญญาอ่อนเนี่ยนะ 63778    Mon 1 Oct 2007 21:28 [17] ไดหน้านั้นเม้นไม่ได้ฝ่ะ O_o" ยุงลายพุงป่อง    Mon 1 Oct 2007 21:22 [16] สู้ๆ นะค่ะ เป็นกำลังใจให้ อย่าเครียดมาก ทั้งเรื่อง รายงาน เรื่องกลับไม่กลับ และอีกหลายๆเรื่อง ทุกอย่างจะดีขึ่นค่ะ ^^     Thu 27 Sep 2007 10:06 [15] ไอนิดที่บ้านกูพูดเสมอว่า...คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกคนที่เป็นคนดีในสังคมปัจจุบัน ไม่ว่าประเทศไหนนะ (ไม่นับพวกคนที่บ้านมีพร้อมทุกอย่างหมดแล้วนะ) เค้าต้องผ่านความยากลำบาก เจอปัญหา แก้ปัญหามามากมายทั้งนั้นว่ะ เน๊อะ จริงมั๊ยเพื่อน...เพราะฉะนั้นพวกเราก็ต้องสู้ต่อไป ตอนนี้เรายังเดินมาไม่ถึงครึ่งทางของชีวิตเลยด้วยซ้ำ สู้ไปด้วยกันนะเพื่อนรัก ป.ล. เดี๋ยวกูไปตีดาบ ตีโล่ก่อนนะ จะได้ไปสู้เหล่าบรรดาสัตว์ประหลาดด้วยกัน (อ่ะจ๊ากก) อ้อ ไม่ใช่ tong    Thu 27 Sep 2007 1:55 [14] ชีวิตคือละครก็จริง แต่เราก็เป้นคนเขียนบทละครนะ ลืมไปรึเปล่า :) ป.ล.เหลือ21แล้วขอบอก     Thu 27 Sep 2007 0:36 [13] ชั้นสวย.. นกน้อยทำรังแต่พอตัว..    Wed 26 Sep 2007 23:14 [12] ชีวิตเหมือนละครจริงๆ เอาใจช่วยทุกเรื่องเลยนะคะ เรื่องรายงานนี่แป้งเข้าใจ เพราะแป้งก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน สิ่งรบกวนมันเยอะ อ่านไปมองเห็นเตียง ตาก็พร้อมจะปิดคากองหนังสือทุกเมื่อ 5555 แป้งเห็นพี่ๆที่นี่ ที่เรียนมหาลัยแล้วก็นึกภาพออกเลยค่ะ ส่วนเรื่องกลับไทย อย่าพึ่งคิดมากเลยค่ะ อาจจะได้กลับก็ได้ ขำตรงที่เพื่อนพี่นิดไม่เก๊ตมุข 5555 เพื่อนแป็งก็เคยเป็น กว่าจะเข้าใจ ก็หมดอารมณ์จะเล่นแล้ว เทคแคร์นะค๊า     Wed 26 Sep 2007 18:08 [11] เครียดสอง . . อาจจะ แสดงว่ายังไม่แน่ ลองดูก่อนพี่อย่าเพิ่งไปเครียด เดี๋ยวใกล้ๆแล้วค่อยว่ากันใหม่อีกที เครียด 3 . . รายงานอันนี้เข้าใจมาก เวลามันมามันก็มาเหมือน เทศกาลผ่าป่า ใส่ซองกันแทบไม่ทัน แล้วเครียด ไม่รู้ว่าจะทำอะไรก่อนหลังดี เวลานั่งทำก็เป็นแบบพี่เลย เอาน่า มีหน้าที่มีความหวัง ก็ต้องฝ่าฟันมันต่อไป พี่ไม่ได้ขี้เกียจหรอกเรื่องนี้เป็นกันทุกคนนั่นแหล่ะ บ่นไปทำไปเดี๋ยวมันก็ผ่านไปเองแหล่ะพี่ ชีวิตจริงมันยิ่งกว่าละคร แต่ลองมองดิพี่ ปันหามันก็นิดหน่อยแค่นั้นเอง แต่เราเองน่ะแหล่ะทำให้มันเป็นเรื่องใหม่ ทำจิตตกไปเอง คนอื่นเค้าทำได้เราก็ต้องทำได้เหมือนกัน สู้ๆนะพี่ แต่ไอ้บทสนทนาน่ะ ภาษาเหมือนภาษาแอ๊บแบ๊ว 555 อ่านยากเห้ ยังไงก้รักาาสุขภาพด้วยนะพี่ หล่อต้องสู้ !!!!!!!!!!     Wed 26 Sep 2007 8:36 [10] ละครมีวันจบแต่ชีวิตของเราไม่มีวันจบน้า ยังไงก็สู้ๆๆๆๆ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีแล้วกัน*-* ฝันดีน้า    Wed 26 Sep 2007 3:12 [9] ข้างล่าง บรรทัดแรก อ่านเข้าใจไหม เขียนเอง อ่านเอง ยัง งง เอาใหม่ๆ เพื่อนเราทำงานที่ JOJO ได้ 18$ ทำตอนกลางวัน บางวันก็ได้ทำกะกลางคืน แล้วบางวันได้ทำทั้งวันเลย เงินดี แต่ เจ้าของร้านขี้บ่นมาก nOi    Tue 25 Sep 2007 21:36 [8] ลองเคยไสมัคร JOJO ที่ queen st mal ตรงข้าม hungry jackl สิ เพื่อนอยู่ครัวไทยเราได้ 18 $ ต่อ ชมนะ ป.ล. ยาวจัง รายงานเหลือเยอะ รีบๆทำ ไม่รีบทำ จะตายก่อนส่งได้ แล้วงานหนักๆมันจะรวมๆกองกันที่ week 13 ตายๆไปเรย ไม่เคยไปใต้สะพานเลย     Tue 25 Sep 2007 21:30 [7] เครียดได้นะค๊ะ แต่รีบหาย แล้วหาทางแก้ไปทีละอย่างน๊า อย่าให้ปัญหาต่าง ๆมาคลอบงำเรา แต่เราต้องพยายามทำตัวให้อยู่เหนือปัญหานั้น ๆ แล้วชีวิตก็จะมีความสุขขึ้นนะค๊ะ ขยัน ๆ เข้าไว้นะค๊ะ ทุกคนที่น้องนิดรัก รอดูความสำเร็จของน้องอยู่นะค๊ะ รวมถึงเพื่อนในไดด้วยน๊า เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ เพลงนี้ช่วยให้กำลังใจได้จริง ๆ นะ พี่ก็เคยฟัง     Tue 25 Sep 2007 18:50 [6] ความแน่นอน คือ ความไม่แน่นอน.. (อ่ะ.. งงๆ) ป่าวหรอก ชั้นก็ งง O_o" ก็แหม.. แก.. ชีวิตคนเรามันก็ต้องมีปัญหาต่างๆนาๆ เข้ามามากมาย ใครจะไปชีวิตสวยหรู ดั่งละครน้ำเน่าไปซะทุกคน.. เอาน่า.. เดี๋ยวก็แก้ได้เอง ขึ้นอยู่กับว่าจะช้าหรือเร็วเท่านั้น.. มันคงไม่ร้ายเสมอไปร๊อกกก.. อืม อืม.. เรื่องแกกะพี่ตาล.. ไม่ขอพูดอะไรไปมากกว่านี้.. แกจำได้ไม๊.. ที่ชั้นรู้จักพี่ตาลได้เพราะอะไร..??? ก็เพราะชั้นปลื้มคู่แก ชอบคู่แก.. คลั่งใคล้ในคู่ของแก ชั้นหวังว่าพวกแกคงไม่ทำให้ชั้นผิดหวัง O_o" อยู่กัน 2 คน.. ไม่รักกันแล้วใครจะมารักเนอะ ^^ เรื่องที่จะกลับไม่กลับ.. ก็คิดเอาดีๆแล้วกัน.. เมืองไทยมันไม่หนีแกไปไหนหรอก.. (yessss)-- อีโม ส่วนเรื่องรายงาน ขอไม่พูดมากอีก.. เพราะทุกอย่างตัวแกเป็นผู้กำหนด ไอ้ขี้เกียจ!!! แหม๊.. ทำเป็นมาว่าชั้นไม่อ่านหนังสือ แล้วแกอ่ะ รายงานเคยทำไม๊ แสรดดดดดดดดดดด ปากดรี!!! (ถีบ)-- อีโม ตรง ปล. ทำเป็นว่าเพื่อนแก แกเองก็เคยซื่อบื้อไม่รับมุขเหมือนกัน! ไม่เอา ไม่ว่าตัวเองทางอ้อมน้า.. (ลูบๆ)--อีโม หงส์ปีกสวย    Tue 25 Sep 2007 18:19 [5] เจิมส์!!!     Tue 25 Sep 2007 18:09 [4] สู้ๆนะนิด รีบทำให้เสร็จไวๆนะจ๊ะ คะแนนจะได้ออกมาดีๆ อีกไม่นานก็จบแล้วเน้อ     Tue 25 Sep 2007 17:52 [3] เปนเหมือนกันเลยท่านพี่ เรื่องรายงาน มันต้องตัดใจเว่ยแบบ ฮึด ปื้ดๆๆๆ เสด จริงๆนะ แบบหักใจทำมันแป๊บเดียวเสดแน่นอน ทุกที่ที่จะทำก็คิดงี้แหละ ยังไงก็สู้ๆ     Tue 25 Sep 2007 16:29 [2] ฉบับนี้ขอไม่เจิมส์ ใครอยากเจิมส์ เชิญได้     Tue 25 Sep 2007 16:11 [1]